21 maart 2019

Het kleine zwarte boekje van Jack Charlton

Toen Jack Charlton in 1970 tijdens een televisie-interview onthulde dat hij er een klein zwart boekje op nahield, verwachtten kijkers wellicht dat de schijnbaar gelukkig getrouwde Engelse WK-winnaar op het punt stond om schokkende ontboezemingen over zijn privé-leven te gaan doen. Maar in plaats van sappige verhalen voor de roddelpagina’s, leverde zijn onthulling een schandaal op dat zich afspeelde op de sportpagina’s, waar journalisten en officials in de dagen die volgden over elkaar heen vielen om de spijkerharde verdediger te veroordelen.

Charlton had namelijk duidelijk gemaakt dat zijn kleine zwarte boekje geen namen van vrouwen bevatte, maar van spelers die hij op het veld te grazen zou nemen als hij de kans kreeg omdat ze vuile overtredingen op hem hadden gemaakt. Feitelijk had Charlton niet zo heel veel verkeerd gezegd. Hij had in het interview juist expliciet het maken van vuile en gemene overtredingen verworpen. Het maakte de media-storm er niet minder om. “Deze misselijkmakende opmerkingen,” kopte de Daily Express bijvoorbeeld, boven een artikel waarin werd tot het ontslaan van Charlton werd opgeroepen. De Football Association stelde de 35-voudig international in staat van beschuldiging wegens het in diskrediet brengen van de voetbalsport. Zelfs Bobby Charlton werd erbij gesleept om zijn oudere broer te veroordelen.

4 maart 2019

In Beeld - Hughes en Rush verslaan Spanje

Het doordringen tot de laatste vier van het EK 2016 zal ongetwijfeld de stoutste dromen van zelfs de meest optimistische Wales-fans en -spelers hebben overtreffen. Generaties lang was voor spelers van Wales immers überhaupt deel te nemen aan een groot toernooi een droom die al stoutmoedig genoeg was. Eentje die nooit zou uitkomen voor grote spelers als Mike England, John Toshack en Ryan Giggs, die wel Europese trofeeën wonnen met hun clubs, maar nooit een EK of WK speelden.

Misschien nog wel het zuurst was het voor Ian Rush en Mark Hughes, die midden jaren tachtig namens Wales een spitsenduo vormden waarvoor maar bijzonder weinig landen de neus op zouden hebben gehaald. Hughes was het kopsterke aanspeelpunt die voor elke bal knokte, terwijl Rush de klinische afmaker was. Hun hoogtepunt was een 3-0 thuisoverwinning op Spanje in 1985 tijdens de kwalificatie voor het WK 1986. Rush scoorde twee goals tegen de finalist van het EK 1984, Hughes scoorde er eentje. De legendarische overwinning mocht uiteindelijk niet baten: Wales zou op doelsaldo ten onder gaan in de betreffende kwalificatiereeks.