Thibaut Courtois als opvolger van…

Bij leven en welzijn staat Thibaut Courtois volgende week als eerste Belgische doelman in zestien jaar onder de lat tijdens een Europees Kampioenschap. De Chelsea-keeper wordt daarmee de opvolger van niemand anders dan… Eric Deflandre. Want de destijds 26-jarige rechtsback was, in de zomer van 2000, toch echt de laatste man die op een EK-Voetbal het Belgische doel verdedigde. Courtois zal de keepershandschoenen ongetwijfeld met wat meer plezier aantrekken dan zijn voorganger Deflandre op onderstaande foto lijkt te doen.

Het optreden van Deflandre als keeper was de bekroning van een avond die vol belofte was gestart voor de Rode Duivels, maar op een drama was uitgelopen. België speelde die avond tegen Turkije en zou, na winst op Zweden en verlies tegen latere finalist Italië, aan een gelijkspel genoeg hebben om zich te plaatsen voor de volgende ronde. Helaas voor de Belgische fans was Euro 2000 niet het toernooi van de Belgische doelman Filip de Wilde. De bijna 36-jarige doelman had tijdens zijn lange loopbaan een schat aan ervaring opgedaan en een veelvoud aan prijzen gewonnen met Beveren en Anderlecht. Hij had geen slechter moment kunnen kiezen om als een beginneling aan het blunderen te slaan.

Zijn eerste flater had De Wilde begaan in de openingswedstrijd, toen een compleet mislukte aanname bij een terugspeelbal de Zweden de aansluitingstreffer cadeau deed. Die blunder zal zijn zelfvertrouwen geen goed hebben gedaan, maar had gelukkig voor De Wilde geen puntverlies tot gevolg gehad. Veel kostbaarder was de verkeerd ingezette sprong, aan het eind van de eerste helft van de wedstrijd tegen Turkije, die maakte dat de lange Turkse spits Hakan Sukur in een luchtduel hoog boven hem uittorende en met het hoofd de 1-0 voor Turkije kon aantekenen. Nadat een fanatieke jacht op de gelijkmaker slechts had geresulteerd in een op de counter gescoorde tweede Turkse goal, vervolmaakte De Wilde zijn levende nachtmerrie door kort voor tijd ver buiten het strafschopgebied een Turkse aanvaller te torpederen bij een mislukte onderschepping van een counter.

Een rode kaart volgde onverbiddelijk en omdat Belgie al drie keer had gewisseld, moest er een veldspeler het doel in. Zo prijkt de naam Eric Deflandre nu op een trots lijstje van Belgische EK en WK-doelmannen, waarop ook legendarische namen te vinden zijn als die van Jean Marie Pfaff en Michel Preud’homme.